Sonunda olan oldu ve Amerika yollarina kendimizi attik.. Herkesin Amerika’ya ilk kez gidecegi gun kadar heyecanli oldugumu soyleyebilirim. Oncelikle yol maceramizi simdilik atlayarak ilk gunumuze gecmek istiyorum. Cunku ABD’ye work & travel ile gitmek isteyenler icin ilginc ve de ufuk acici olabilecegini dusunuyorum.
Havaalaninda bavullarimizi icleri kurcalanmis ve de oynanmis sekilde bulmamiz ile Amerika’ya adimimizi atmis olduk. Hemen bizi bir siraya soktular. Dedim tamam burasi Amerika. Hersey icin bir duzen bir sira var cunku. Bizim gibi Turkiye’de ‘bir sey sorup gidecegim’ demek yok. Sonuna kadar sirada beklemelisin. Neyse havaalaninda yaklasik bir saat pasaport ve diger islemler icin bekledikten sonra Amerika sokaklarina adimimizi attik. Bizi bekleyen sirket elemani direk hey yo diye muhabbete girdi. Kendilerinden daha sonra cok buyuk kaziklar yiyecegimiz bu kisa boylu, uzun sacli adam Kolombiya koylarindan kopup henuz iki hafta once ABD’ye ayak basmisti. Bizde daha sonralari Kolombiyalilar onlardan konustuklarimizi anlamasin diye onlara Corumlular diyecektik. Ki bu da ayri bir hikaye.
Bahsettikleri apartmanlardan birine yerlestirdiler. Ama ne yerlestirme! Size de soylerlerse sakin ha housing dalgasina kanmayin. Adam burada baskalari da yasiyor dedi fazla alismayin daha sonra baska yere gideceksiniz dedi. Tamam da adamlar gelince ne diyecegiz dedik.. Iste benim Miguel’in sizi buraya koydugunu soylersiniz dedi. Sonra da yarin cankurtaranlik testi icin gelecegini belirterek bana eyvallah dedi. Biz de bir heyecan, ev hosumuza gitmis, acep burada kizlar var midir diyerek hayaller icinde evin sahiplerini beklemeye basladik.
…(devam edecek)
